Er werd gekeken, toegevoegd en aangesloten op elkaars werk. Net als binnen de groep: ieder met een eigen verhaal en ervaring, maar steeds meer met elkaar verbonden.

Ook muziek kreeg deze keer een bijzondere plek. Iedereen liet een nummer horen dat voor hem of haar een emotie, gevoel of ontwikkeling in het eigen herstel vertegenwoordigt. Dat zorgde voor mooie gesprekken over persoonlijke groei én over wat deze CultuurSchok bij de deelnemers teweeg heeft gebracht.

Wat steeds duidelijker voelbaar wordt, is de bewustwording, openheid en gelijkwaardigheid binnen de groep. Verschillende verhalen mogen naast elkaar bestaan en elkaar aanvullen.

Want juist door te delen, te luisteren en ruimte te geven aan elkaars verhaal, ontstaat verbinding.