Opnieuw gingen we samen aan de slag op één groot vel. Met woorden, verf en tekenmateriaal. En waar het de eerste keer nog wat voorzichtig voelde, ontstond nu steeds meer ruimte. Letterlijk op papier, maar ook binnen de groep.

Er werd meer verteld, meer gedeeld en vooral écht naar elkaar geluisterd. Welke woorden kies je? Wat raakt je? Waar zit voor jou de kracht en waar de kwetsbaarheid?

Langzaam groeit het vertrouwen. In het maken, in het delen én in elkaar. En juist in die herkenning en erkenning ontstaat verbinding.